تحقیقات ایمنی در فاجعه‌ی سرنگون شدن پرواز پی‌اس۷۵۲ در هجدهم دی ماه ۱۳۹۸ در تهران به عهده‌ی جمهوری اسلامی ایران بود. قوانین بین‌المللی که طی دهه‌ها پاسخ‌گوی فجایع هوانوردی بود در مورد این جنایت الکن و ناکافی به نظر می‌رسید. طبق ضمیمه‌ی ۱۳ از کنوانسیون شیکاگو رهبری تحقیقات ایمنی بر عهده‌ی کشوری می‌افتاد که این فاجعه در آن رخ داده بود. بدین‌ترتیب در سکوت سازمان‌های بین‌المللی چون ایکائو پرونده‌ی تحقیقات دربارهی قتلی جمعی به دست قاتلین افتاد.
اینک پس از شش سال و نیم تلاش انجمن در دیدارهای گسترده با تصمیم‌گیرندگان و رایزنی‌های دولت کانادا در مجامع بین‌المللی چون ایکائو، قوانین بین‌المللی و ضمیمه‌ی ۱۳ اصلاح خواهند شد.
طبق نامه‌ی رسیده از وزیر محترم حمل و نقل به انجمن، «اصلاحیه‌ای که به‌تازگی تصویب شده، بر اهمیت انجام تحقیقات ایمنی پس از سرنگونی هواپیما یا اقدامات مشابهِ مداخله‌ی غیرقانونی تأکید می‌کند. این موضوع اهمیت دارد، زیرا مواردی وجود داشته است که یک دولت پس از وقوع اقدامی غیرقانونی، تصمیم گرفته تحقیقات ایمنی را ادامه ندهد.
نکته مهم این است که این اصلاحیه همچنین مساله‌ی تضاد منافع دولت‌ها را پس از سرنگونی هواپیما توضیح می‌دهد و اقداماتی را که می‌توانند برای حفاظت از استقلال تحقیقات ایمنی انجام دهند، تشریح می‌کند. به عنوان مثال، واگذاری انجام تحقیقات ایمنی به دولتی دیگر و ارائه‌ی به‌موقع اطلاعات واقعی و تأییدشده به افکار عمومی از این دست اقدامات است. به این ترتیب، این اصلاحات کمک خواهند کرد تا تحقیقات ایمنی پس از سرنگونی هواپیما از اعتبار و شفافیت بیشتری برخوردار شوند.
این اصلاحیه از نوامبر ۲۰۲۸ برای دولت‌ها لازم‌الاجرا خواهد شد. این بازه زمانی به دولت‌ها فرصت می‌دهد تا سازوکار داخلی خود را با این تغییرات هماهنگ کنند.»
ما باور داریم جمهوری اسلامی همواره با آگاهی از وجود چنین نقایصی در قوانین بین‌المللی دست به ارتکاب جنایت می‌زند و خرسندیم که با اصلاح این قوانین راه برای تکرار جنایاتی از این دست بسته خواهد شد.
ماموریت ما تنها دادخواهی برای عزیزان‌مان نیست بلکه تضمین امنیت جان انسان‌ها در آینده را نیز شامل می‌شود. ما تا رسیدن به حقیقت و عدالت قاتلین عزیزان‌مان را نه فراموش می‌کنیم و نه می‌بخشیم.
